पाठदुखीपासून आराम कसा मिळवाल?
आजच्या धावपळीच्या जगात, आपण अनेकदा आपल्या शरीराशी संपर्क गमावतो, किंवा आपले शरीरावर लक्स नसते. दिवसभर, आपला पाठीचा कणा सरळ राहतो, उभ्या स्थितीत असतो. त्यामुळे आपल्या आसनाचा भार मणक्यांवर पडतो. जेव्हा आपण घरी परततो तेव्हा आपल्याला शेवटी वेदना जाणवतात. पाठीच्या कण्यावर सततचा दबाव असह्य होतो, ज्यामुळे अस्वस्थता येते. ऑफिसमध्ये बसूनही काही हालचाली करणे आदर्श असले तरी, ते नेहमीच शक्य नसते. म्हणूनच घरी काही मिनिटे दिलेल्या क्रिया केल्यास लक्षणीय आराम मिळू शकतो. हा अनुभव घेतलेला आहे.
दिवसा, पाठीचा कणा ८ ते १० तास सरळ राहतो. मणक्यास आराम करण्यासाठी, शरीराला आडवे झोपणे आवश्यक आहे. मणक्याच्या सरळ स्थितीत, पाठीच्या कण्यातील बाजूचे सांधे एकमेकांच्या जवळ येतात, ज्यामुळे पाठीच्या कण्यातील नसा दाबल्या जातात. हा दाब जास्त काळ टिकला तर नसा दबून वेदना होतात. चित्रात दाखवल्याप्रमाणे, उभे राहिल्यावर पाठीच्या कण्यातील नसा दाबल्या जातात, ज्यामुळे वेदना होतात.
तथापि, दीर्घकाळ सरळ स्थितीत राहिल्याने - विशेषतः बराच वेळ बसून किंवा उभे राहिल्याने - कशेरुकाचे स्नायू दाबले जातात. या दाबामुळे फोरॅमिना अरुंद होतो, ज्यामुळे पाठीच्या नसांवर दबाव येतो. या स्थितीला सामान्यतः "पिंच्ड नर्व्ह" किंवा स्पायनल नर्व्ह कॉम्प्रेशन असे म्हणतात. परिणाम? तीक्ष्ण, विकिरणशील वेदना, कडकपणा आणि कधीकधी हातपायांमध्ये सुन्नपणा किंवा मुंग्या येणे. हे सर्व नस दबावामुळे होते.
पाठीच्या मागील बाजूस असलेले लहान सांधे - हे देखील भूमिका बजावतात. जेव्हा पाठीचा कणा बराच काळ सरळ असतो तेव्हा हे सांधे एकमेकांच्या जवळ येतात, ज्यामुळे नसांवर दबाव वाढतो. कालांतराने, यामुळे जळजळ, हालचाल कमी होणे आणि दीर्घकालीन वेदना होतात. मणक्यांच्या हाडांच्या गॅप मध्ये या नसा स्थित असतात. (चित्र-आकृतीमध्ये) जेव्हा fascets जॉइंट्स एकमेका जवळ येतात, तेव्हा या नसा दबण्याचा संभव असतो आणि त्यामुळे तेथे दुखण्याची क्रिया सुरु होते.
म्हणूनच घरी मणक्यातील शिरा आणि नसा संकुचित आणि प्रसारण क्रिया करण्यासाठी वेळ देणे आवश्यक आहे. रोज १० ते १५ मिनिटे लक्ष केंद्रित करून श्वास घेणे आणि सोडणे या क्रिया प्राणायामाने केल्यास आपले पाठीचे दुखणे कमी होते. लक्षणीय फरक आपल्या लक्षात येतो, फक्त नियमित हा प्राणायाम केल्यास मणक्यातील दुखणे कमी होत जाते, हा अनुभव आहे. शरीराला आडवे केल्याने कशेरुका थोडे सैल होतात आणि fascets जॉइंट्स मध्ये गॅप होण्यास मदत होऊन , नसा पूर्व स्थितीत बसतात, ज्यामुळे नसांवर दबाव कमी होतो. परंतु खरोखर बरे होण्यासाठी, आपल्याला फक्त नियमित हा प्राणायामाचा सराव करणे गरजेचे आहे.
हा प्राणायाम अवघड नाही, अगदी सोप्या पद्धतीने करायचा आहे. ( दोन्ही नाक-पुड्य्यानी श्वास घ्यायचा आणि सोडायचा आहे.)
प्राणायाममध्ये प्रवेश : उपचारांसाठी एक साधन
प्राणायाम हा केवळ श्वास घेण्याचा व्यायाम नाही - तर तो शरीरातून जीवनशक्ती (प्राण) वाहून नेण्याची एक पद्धत आहे, श्वासास एकप्रकारचा सराव आहे. . जाणीवपूर्वक सराव केल्यावर, तो मणक्यासह विशिष्ट भागात ऊर्जा निर्देशित करण्यासाठी एक शक्तिशाली साधन बनतो.
सुरुवातीला, तुम्ही प्रथम तुमच्या श्वासाशी परिचित व्हावे. यासाठी नियमित बसण्याचा सराव आवश्यक आहे, जिथे तुम्ही श्वास घेण्याचा आणि उच्छवासाचा नैसर्गिक प्रवाह पाहता. कालांतराने, तुम्ही श्वास रोखून ठेवायला आणि अस्वस्थतेच्या क्षेत्रांकडे मानसिकरित्या मार्गदर्शन करायला शिकता. ही कल्पनाशक्ती नाही - ही मन-शरीर समन्वयाची एक सूक्ष्म परंतु वास्तविक प्रक्रिया आहे.
जेव्हा तुम्ही तुमचा श्वास वेदनादायक भागावर केंद्रित करता तेव्हा तुम्ही तुमच्या मनाचे लक्षही तिथे केंद्रित करता. हे दुहेरी लक्ष एक उपचारात्मक वातावरण तयार करते. श्वास ऊतींचे पोषण करतो, तर मनाची जाणीव "चुंबकीय लहरी" निर्माण करते - खोल एकाग्रतेदरम्यान निर्माण होणाऱ्या एकाग्र, ध्यान 'उर्जेचे' वर्णन करण्यासाठी वापरला जाणारा हा शब्द आहे. हि एक 'मानसिक' चुंबकीय ऊर्जा आहे.
मनाच्या या चुंबकीय लहरी काय आहेत?
ध्यानाद्वारे जेव्हा मन एकाग्र होते तेव्हा ते स्थिर आणि जड अवस्थेत प्रवेश करते. या जड अवस्थेत, मन चुंबकीय लहरी निर्माण करते. सुरुवातीला, तुम्हाला डोक्याची जड होण्याची भावना जाणवू शकते - ही त्या चुंबकीय लहरींची सुरुवात आहे. मानसिक एकाग्रतेद्वारे या लाटा मणक्याकडे निर्देशित केल्या जाऊ शकतात. तुम्ही जितके खोलवर ध्यान कराल तितकेच या लाटा अधिक मजबूत होतात.
हे साध्य करण्यासाठी, योग्य प्राणायाम आसन आवश्यक आहे. मागील भागात वर्णन केलेली एक पद्धत - ती सराव करा. ती तुम्हाला तुमच्या श्वासावर नियंत्रण मिळविण्यास मदत करते, ज्यामुळे मनावर नियंत्रण ठेवण्यास मदत होते. जेव्हा मन नियंत्रणात असते तेव्हा बाह्य विचार घुसत नाहीत. मन दोन थरांमध्ये कार्य करते: बाह्य मन आणि आतील मन. आपले ध्येय बाह्य मनापासून अलिप्त होऊन आतील मनाकडे जाणे आहे, ज्यामुळे ते स्थिर होऊ शकते आणि एकाग्र होऊ शकते.
एकदा मन स्थिर झाले की ते ध्यानस्थ स्थितीत जायला लागते. आधी उल्लेख केलेले खालील प्राणायाम प्रकार तुम्हाला त्या स्थितीत पोहोचण्यास मदत करतील:
प्रथम चित्रात दाखविल्या प्रमाणे श्वासाची क्रिया करण्यास सुरुवात करा.
बसण्यापूर्वी खोलीत शांतता आवश्यक आहे. आवाज व गोंधळ आजूबाजूला नसावा. नाहीतर ध्यान लागण्यास अडचण होईल. म्हणून शांत जागा निवडा.
प्रथम भिंतीस पाठ सरळ ठेऊन बसा. श्वास आत -बाहेर होताना त्यावर लक्ष ठेवा. श्वासाच्या हालचाली बरोबर मनास जोडून घ्या. मन श्वासा बरोबर खेळवत राहा.
मन स्थिर झाल्यावर -
श्वास आत घ्या- १, २, ३, ४, ५,. . . . . . . . . . . . . १० पर्यंत, जमल्यास १५ अंका पर्यंत. (चित्रात दाखविल्या प्रमाणे)
श्वास आत घेताना तो डोक्या-पर्यंत चढू द्या. आत घेतलेला श्वास आता रोखून धरा.
अंदाजे १ ते १० अंक-पर्यंत रोखून धरा. आणि श्वास सोडून द्या.
श्वास सोडल्या नंतर ताण कमी होऊन मन स्थिर होण्यास सुरुवात होईल. हळू-हळू मन खाली आणा.
परत श्वास ढिला करा. स्वस्थ व्हा. मन एकाग्र करण्याचा प्रयत्न करा.
मध्ये थोडा वेळ दिल्यावर, वरील क्रिया पुन्हा करा.
पुन्हा वरील क्रिया करा. मन स्थिर होत जाईल.
जेव्हा तुम्ही श्वास रोखून, लवकर सोडाल तेव्हा डोके जाड वाटू लागेल.
आता श्वास १ ते ५ अंकापर्यंत रोखून त्वरित सोडा. डोके जाड वाटू लागेल, हाच जडपणा आपल्या माकड-हाडा जवळ मनाने खाली आणा, आणि स्थिर करा.
तिथे श्वास रेंगाळत ठेवा. त्यामुळे या ठिकाणी चुंबक प्रभाव निर्माण होईल.
या चुंबक प्रभावामुळे त्या भागातील स्नायू शिथिल होतील आणि पर्यायाने नसा आणि शिरा तणाव-मुक्त होतील.
या क्रियांमुळे शरीरातील त्या भागातील दुखणे कमी होऊ लागते. वरील क्रिया रोज १० ते १५ मिनिटे केल्यास, तुम्हास बदल जाणवेल.
0 टिप्पण्या